با که گویم که چها دیده ام از دوش و برشیا چها می کشم از تنگی دور کمرش
آنکه بر ظلمت زلفش گره انداخته است
جاری آب حیات است به چشمان ترش
(صفایی)
khalvatneshin
درباره سایت
آخرین مطالب
- اخْتِمْ لَنَا بِالسَّعَادَةِ وَ الشَّهَادَةِ فِی سَبِیلِک
- إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا
- فریاد در...
- اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِین
- رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِینَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْحَكِیمُ
- حیوان را خبر از عالم انسانی نیست
- وَ لا تُلْقُوا بِأَیْدِیكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ
- شیخی سکوت کرد که شابی شهید شد!
- ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند در سر کار خرابات کنند ایمان را
- مَن أَصلَحَ فیما بَینَهُ وَبَینَ اللّه ِ أَصلَحَ اللّه ُ فیما بَینَهُ وَبَینَ النّاس.
امکانات وب
با که گویم که چها دیده ام از دوش و برشیا چها می کشم از تنگی دور کمرش
آنکه بر ظلمت زلفش گره انداخته است
جاری آب حیات است به چشمان ترش
(صفایی)
برچسب:
نویسنده: هستی صمیمی